Mostrando entradas con la etiqueta QUIMICA. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta QUIMICA. Mostrar todas las entradas

lunes, 18 de febrero de 2019

150 anos ca táboa periódica!

A primeira táboa periódica elaborouna o químico ruso Dmitri Mendeleiev en 1869. Tratábase dunha ordenación, segundo o peso atómico -do máis lixeiro ao máis pesado-, dos elementos en varios grupos nos que parecían repetirse as propiedades químicas de maneira periódica. Hai que ter en conta que o electrón non se coñecía aínda e a estrutura interna do átomo era un misterio.

A partir desta ordenación e, máis concretamente, dos ocos que quedaban na táboa, Mendeleiev predixo a existencia de varios elementos que, aínda que por entón eran descoñecidos, terían que existir para encher eses ocos. O xenio ruso utilizou os prefixos eka-, dvi-, e tri- (do sánscrito: un, dous e tres) para designar aos elementos que debían situarse un, dous ou tres lugares por baixo dun elemento coñecido da táboa. 

Tales elementos foron descubríndose poucos anos despois e designados con novos nomes. Así o eka- boro predito por Mendeleiev resultou ser o escandio; o eka- alumino o galio; o eka- manganeso o tecnecio; e o eka-silicio o germanio. A identificación de tales elementos constituíu un éxito espectacular para Mendeleiev e a súa táboa, que desta maneira entraron pola porta grande na Historia da Ciencia. 

No Big Bang, tan só formáronse partículas moi elementais que, ao cabo de tres minutos, formaron os átomos máis lixeiros: o hidróxeno, o helio e pequenas cantidades de litio. O resto dos elementos fóronse formando nos astros por diferentes procesos nucleares. Se nos fixamos no corpo humano, seis de cada 10 átomos son hidróxeno e, por tanto, proceden directamente do Big Bang. O carbono do noso ADN, o osíxeno dos nosos músculos e o ferro do noso sangue creáronse nas estrelas. 

En definitivas contas, a composición do noso corpo está escrita a historia do universo.


Aquí déixovos máis información.

Grazas a Dmitri Mendeleiev por elaborar a primeira táoba periódica da historia xa que agora traballamos a diario con ela!

Vídeo: 

viernes, 5 de octubre de 2018

Premio Nobel de Química 2018!

"Domadores do poder da evolución"
 Esta semana 3 químicos reciben o galardón por desenvolver novos métodos para crear proteínas que poden resolver moitos problemas da humanidade!

A estadounidense Frances Arnold ( Pittsburgh, EE UU, 1956), George Smith ( Norwalk, EE UU, 1941) e Gregory Winter (Leicester, 1951) gañaron o Nobel de Química 2018 por tomar " o control da evolución e usar as súas mesmos principios para desenvolver proteínas que resolven moitos problemas da humanidade", según expón a Real Academia de Ciencias.
As investigacións dos galardoados relacionan a Evolución ca creación de novos compostos que axuden a humanidade a solventar enfermidades de diferente tipo.
A evolución dirixida permite manipular microbios para que desenvolvan proteínas que non existen na natureza e que se aplican á creación de novos combustibles e fármacos contra moitas enfermidades, dende a diabetes ao cancro metastásico.















Fonte consultada: AQUÍ 
Opinión: Paréceme moi interesante que esteamos ao día nas achegas máis recentes e chamoume á atención nestes investigadores a relación entre EVOLUCIÓN, QUÍMICA E MEDICINA!

miércoles, 2 de mayo de 2018

Severo Ochoa destacado científico español

Celebrando o Día de Europa queremos destacar en España a : Severo Ochoa de Albornoz! Severo Ochoa naceu en Luarca, Asturias o 24 de setembro de 1905. Seus pais foron o abogado Severo Manuel Ochoa e Carmen de Albornoz. Tras a morte de seu pai cando Severo Ochoa tiña 7 anos, a súa nai e el transladaronse a vivir a Málaga, onde Severo realizou os estudos de elementaria e bacharelato. Pronto desarrollou interés pola bioloxía, e centrouse no estudo do metabolismo enerxético, con especial atención nas moléculas fosforiladas. Ochoa terminou a súa licenciatura en medicina no verán de 1928, e decidiu seguir dedicándose a investigación. Gracias a súa publicación acerca da creatinina, en 1929 conseguiu unha invitación para unirse ao laboratorio de otto Mayerhof no instituto de Bioloxía "Kaiser Wilhelm", en Berlín. A partir de 1964 Severo Ochoa adentrouse, por unha parte, nos mecanismos de replicación dos virus que ten o ARN como material xenético, describindo as etapas fundamentais do proceso, e, por outra parte, nos mecanismos de síntese de proteínas, coa especial atención ao proceso de iniciación, tanto en organismos procarióticos como en eucarióticos, sendo pionero no descubrimento dos factores de iniciaciónda tradución. España quixo recuperar o seu maxisterio, e ao efecto en 1971 creabase para el en Madrid o Centro de Bioloxía Molecular. Severo recibiu o segundo premio nobel de Medicina español en 1959, compartido co seu discípulo Arthur Kornberg. Tamén recibiu numerosos recoñecementos ao largo da súa carreira como: -Medalla Neuberg en bioquímica del año 1951. -Medalla de la universiadad de Nueva York en el año, 1959, e moitos máis. Neste vídeo podemos ver e oir ao propio Severo Ochoa